Via bezoeken met het Amsterdams Genootschap van Informatiemanagers heb ik de laatste jaren e.e.a. gezien over inzet van ICT door de Politie. Zie mijn posting van 28 mei 2008. In hun initiatieven zitten elementen van ondernemerschap en verrassing; waarlijk een asset als je tegenover criminelen staat, die zich natuurlijk niets aantrekken van formaliteiten en regels. Die integendeel juist gebruik maken van zwaktes in de regelgeving.
Het valt mij op, dat ik steeds vaker in kranten en in vakbladen lees over innovatieve oplossingen van de Politie. Nadat jarenlang de Belastingdienst werd gezien als koploper van de elektronische overheid, lijkt het erop, dat de Politie serieus voor die rol op gaat.
Nieuwe applicaties bij de politie zijn toepassingen, die van groot maatschappelijk belang kunnen zijn. Zo deed het mij deugd in de Automatiseringsgids te lezen, dat de nederlandse politie een amerikaanse prijs heeft gewonnen voor innovatie.Uit het artikel in Automatiseringsgids: “De Attenderingsservice staat ook wel bekend als PDA-Alert. Het project draait om een zakcomputer met GPS die de politiemedewerker op straat van actuele informatie voorziet over panden en personen. De PDA geeft bijvoorbeeld aan wanneer op een bepaald adres iemand woont die nog een boete open heeft staan of tegen wie een arrestatiebevel is uitgevaardigd.” Mijn eerste reactie als ik dit lees, is ongeveer: Wat is daar nou voor innovatiefs aan? Maar je moet het idee toch maar krijgen en vervolgens concreet uitwerken. En reken maar, dat het een megaklus is om alle bronnen, die nodig zijn, te ontsluiten en om het echt werkend op te leveren. Mooi werk dus van de betreffende politiemensen.
Het komt uit Groningen en ik hoop, dat andere korpsen niet te veel last hebben van het Not Invented Here syndroom….
In dezelfde Automatiseringsgids wordt verwezen naar een initiatief bij de politie om het Hyvesnetwerk te onderzoeken, zodat duidelijk wordt met welke vrienden criminelen omgaan. Ongetwijfeld zullen privacybeschermers de vinger opsteken, maar feit is, dat de politie maatschappelijke ontwikkelingen zoals sociale (inter)netwerken op de voet volgt en ik hoop, dat ze dat met kracht voortzetten.
En in september 2008 las ik in de krant dat de politie i.s.m. Belastingdienst bij de wedstrijd Ajax-PSV rondom de Arena alle autokentekens heeft gescand.
Daar verwacht men namelijk veel mensen die boetes en andere verplichtingen niet voldoen. Resultaat: 420 auto’s gecontroleerd, 92000 euro direct geind, 16 aanhoudingen en 50 auto’s in beslag genomen. Dat noem ik nog eens ‘out of the box’ denken, buiten de gebaande paden treden, hulde!
5 december 2008 melden de kranten de nieuwste lijsten met favoriete werkgevers. Mensen blijken na de kredietcrisis zekerheid en stabiliteit te zoeken. Voorheen hoog genoteerde Financials zakken dus op deze lijst. Politie steeg al in voorgaande jaren, maar gaat nu door naar plaats 9. In mijn posting van 28 mei 2008 schreef ik al, dat het belangrijk is om voldoende hoogopgeleide jongeren bij de politie binnen te hebben, want de ondernemende criminele netwerken en de systemen, die de politie daar tegenover zet, vereisen wel de benodigde ‘brains’ bij de Politie.
In het blad Proces & Document van december 2008 prijkt een artikel over het nut van zogenaamde mash-ups voor e-overheid. Met als voorbeeld hoe Politie Haaglanden alle misdrijven in de regio dagelijks op Google Maps publiceert.
Op maandag 5 januari zag ik op televisie bij Pauw & Witteman aan tafel de politiecommissaris van Amsterdam, Welten. Want hij had initiatief voor de website www.veroordeeldengezocht.nl genomen.
Het ergerde hem, dat vele zware misdadigers vrij rond lopen, terwijl ze onherroepelijk veroordeeld zijn. Ze zijn verdwenen, omdat ze bijvoorbeeld in afwachting van het proces op vrije voeten waren gesteld. De commissaris stelt, dat we “met de huidige mogelijkheden van internet de burgers toch veel meer moeten inschakelen”. Dit vind ik nou een voorbeeld van het steeds vaker genoemde Web 2.0/ Overheid 2.0, waarbij je de technologie gebruikt om burgers op maat te informeren en ze de mogelijkheid te geven om in interactie te treden en te participeren in de gebeurtenissen.
Het is wel opvallend, dat hij door verschillende aanwezigen aan tafel dan wordt aangevallen, omdat het allemaal nog veel beter zou moeten! Zoals zo vaak wordt degene, die eindelijk wat doet, niet geprezen, maar beschimpt. Laat men eens denken aan het gezegde “het betere is de vijand van het goede”. De commissaris pleitte er ook voor, dat de overheidsinstanties gaan optreden als één overheid. Bijvoorbeeld door personen van de gezochtenlijst bij een gemeente niet een rijbewijs of een bijstandstuitkering te verstrekken, maar in plaats daarvan het sofinummer te signaleren en meteen de politie te waarschuwen, waar de gezochte kan worden opgepikt.
In Informatiemanagement wordt al jaren gestudeerd op ICT-business-alignment en strategische inzet van ICT. Uit de voorbeelden blijkt, dat de politie erin slaagt om ICT effectief in te zetten bij het realiseren van hun doelstellingen. Dat lijkt op een geslaagd bijelkaar brengen van ICT en ambitieuze bedrijfsdoelstellingen. En zoals gezegd is de Politie daarmee een echte trekker van de elektronische overheid.
Wednesday, January 28, 2009
Friday, January 16, 2009
Interessante leveranciers op Linuxworld
Voor mezelf noteer ik altijd, wat ik aan nieuwe en wetenwaardig zaken tegenkom op beurzen. Bij de in november gehouden gecombineerde vakbeurzen Infosecurity, Storage Expo, Tooling Event en LinuxWorld waren dat de volgende aantekeningen.
Recover Backup Magazine presenteert zich als een vakblad voor het specialistische onderwerp ‘back-up’ en schrijft een groot artikel over KPN als grootste leverancier van online backup services in Nederland. (KPN heeft toch onder het leiderschap van Scheepbouwer de ICT Services ontwikkeld tot een volwassen kernactiviteit!)
In het verleden heb ik mij wel eens verdiept in ‘uitwijk’ zoals bijvoorbeeld werd aangeboden door CUC, pionier op dat gebied. ‘Uitwijk’ is een veel verder gaande vorm van recovery dan ‘back-up’. Ik heb het idee, dat veel bedrijven dat alles intussen intern kunnen oplossen doordat bijvoorbeeld verschillende lokaties van het bedrijf fungeren als elkaars back-up. Het inrichten daarvan wordt door de voortschrijdende mogelijkheden van de technologie gefaciliteerd.
LinuxOnBlue is een nieuw IBM-periodiek om de inzet van IBM voor Linux te etaleren. Die is begonnen in 1991, volgens mij in de tijd dat Louis Gerstner de scepter zwaaide. Het is moedig van oude (bijna) monopolisten om de stap van ‘proprietary’ naar ‘open’ te zetten. IBM beweegt op tijd mee. Ik heb IBM altijd bewonderd voor de manier waarop zij als moloch steeds weer zich aanpasten aan nieuwe technologische golven,waar andere grote spelers in die verandering afstierven. Gerstner deed dat door tijdig en massief in te zetten op de veranderingen door internet en op de veranderende wereld van de klanten. In de visie van IBM zijn consolidatie, virtualisatie en geautomatiseerd beheer de belangrijkste technologieën om tot het gewenste doel van reductie van exploitatiekosten van de IT-infrastructuur te komen. Daarmee is mooi verwoord wat er in de onderliggende platformen aan innovaties plaats vindt.
Magazine IT Beheer van SDU brengt in de uitgave van november 2008 een Dossier ‘Portfoliomanagement’.
Portfoliomanagement maakt de portfolio aan ICT middelen transparant en ondersteunt het maken van keuzen op tactisch en strategisch niveau. Een bekende indeling is die waarin Technische Kwaliteit en Functionele Kwaliteit van applicaties tegen elkaar af worden gezet. Een voor mij nieuwe indeling werd geschetst, waarbij Risico en Bedrijfswaarde van applicaties tegenover elkaar worden gezet. Interessante hulpmiddelen, maar ik mis dan toch een aantal criteria die IT’ers altijd over het hoofd zien. Want als je bijvoorbeeld na een fusie genoemde portfoliomethoden zou hanteren, mis je toch de belangrijkste keuzecriteria: politieke overwegingen, machtsverhoudingen en voorkeuren van mensen.
Naar mijn waarneming heeft het begrip Portfoliomanagement een flinke ‘boost’ gekregen door de ‘Jaar 2000’ programma’s, toen voor het eerst de noodzaak bleek om precies en volledig te weten, welke applicaties er allemaal waren in het bedrijf. De portfolio-overzichten vanuit die tijd waren later van onschatbare waarde voor de Euro-conversie in 2002 en, waar aan de orde, integratie na fusies.
Qurius biedt een methode om virtualisatie te realiseren. Een keurig stappenplan van Orientatie, Inventarisatie, Vereisten en Advies. Virtualisatie is een krachtige trend, maar zoals Magazine IT Beheer terecht betoogt boek je pas echte winst als je dit middel op een doordachte manier toepast. In dat kader herinner ik mij altijd een voorbeeld uit de jaren tachtig, toen de CASE tools opkwamen, tools die de produktiviteit van programmeurs exponentieel verhogen. Maar als een slecht programmeur spaghetticode achterlaat, dan zal een CASE tool in de handen van een slechte programmeur exponentieel groeiende bergen spaghetti produceren. Het betoog om in deze tijd het middel van Virtualisatie op een doordachte manier toe te passen getuigt dus van wijsheid.
Bij Cisco kreeg ik een ‘special report’ 2008 Internet Malware Trends. Na lezing moet ik het toch rubriceren in de categorie bangmakerij. De bedreigingen zijn inderdaad fors, maar het rapport gaat er niet op in, in hoeverre deze bedreigingen beheersbaar zijn door inzet van goede controlemaatregelen (security software, procedures e.d.). Uiteindelijk wil je natuurlijk weten hoe je de risico’s moet beheersen en waar het risico te hoog blijft. Veel van de opgesomde bedreigingen kunnen alleen optreden als mensen gevaarlijke sites bezoeken (vaak gecamoufleerd als respectabele instituten) en objecten binnenhalen van onbekende afzenders. Volgens mij worden deze ongewenste objecten na binnenkomst in je eigen omgeving alsnog gescand en geelimineerd door goede securitysoftware.
Rackspace had ik al eerder ontmoet. Deze business bevestigt het doorzettende fenomeen van outsourcing en focus op je core business. Bedrijven hebben niet als core business om computercentra te exploiteren, te zoeken naar schaalvoordelen en het onderhouden van zeer specialistische competenties. Rackspace (de naam zegt alles) runt in 2 computercentra de machines die wereldwijd de applicaties van hun klanten draaien.
Ik zag bij hun stand de naam Elonisas en daarom stopte ik er. Want Elonisas maakt en beheert de webapplicatie voor de landelijke Nobragolfcompetitie, waarvan ik een enthousiaste deelnemer ben. Elonisas dient als een testimonial en een factsheet voor Rackspace.
Je wordt op dergelijke beurzen altijd wat overdonderd door de veelheid van leveranciers, verhalen en folders, maar het is wel degelijk nuttig voor het actueel houden van je eigen beeld op de ICT sector.
Recover Backup Magazine presenteert zich als een vakblad voor het specialistische onderwerp ‘back-up’ en schrijft een groot artikel over KPN als grootste leverancier van online backup services in Nederland. (KPN heeft toch onder het leiderschap van Scheepbouwer de ICT Services ontwikkeld tot een volwassen kernactiviteit!)
In het verleden heb ik mij wel eens verdiept in ‘uitwijk’ zoals bijvoorbeeld werd aangeboden door CUC, pionier op dat gebied. ‘Uitwijk’ is een veel verder gaande vorm van recovery dan ‘back-up’. Ik heb het idee, dat veel bedrijven dat alles intussen intern kunnen oplossen doordat bijvoorbeeld verschillende lokaties van het bedrijf fungeren als elkaars back-up. Het inrichten daarvan wordt door de voortschrijdende mogelijkheden van de technologie gefaciliteerd.
LinuxOnBlue is een nieuw IBM-periodiek om de inzet van IBM voor Linux te etaleren. Die is begonnen in 1991, volgens mij in de tijd dat Louis Gerstner de scepter zwaaide. Het is moedig van oude (bijna) monopolisten om de stap van ‘proprietary’ naar ‘open’ te zetten. IBM beweegt op tijd mee. Ik heb IBM altijd bewonderd voor de manier waarop zij als moloch steeds weer zich aanpasten aan nieuwe technologische golven,waar andere grote spelers in die verandering afstierven. Gerstner deed dat door tijdig en massief in te zetten op de veranderingen door internet en op de veranderende wereld van de klanten. In de visie van IBM zijn consolidatie, virtualisatie en geautomatiseerd beheer de belangrijkste technologieën om tot het gewenste doel van reductie van exploitatiekosten van de IT-infrastructuur te komen. Daarmee is mooi verwoord wat er in de onderliggende platformen aan innovaties plaats vindt.
Magazine IT Beheer van SDU brengt in de uitgave van november 2008 een Dossier ‘Portfoliomanagement’.
Portfoliomanagement maakt de portfolio aan ICT middelen transparant en ondersteunt het maken van keuzen op tactisch en strategisch niveau. Een bekende indeling is die waarin Technische Kwaliteit en Functionele Kwaliteit van applicaties tegen elkaar af worden gezet. Een voor mij nieuwe indeling werd geschetst, waarbij Risico en Bedrijfswaarde van applicaties tegenover elkaar worden gezet. Interessante hulpmiddelen, maar ik mis dan toch een aantal criteria die IT’ers altijd over het hoofd zien. Want als je bijvoorbeeld na een fusie genoemde portfoliomethoden zou hanteren, mis je toch de belangrijkste keuzecriteria: politieke overwegingen, machtsverhoudingen en voorkeuren van mensen.
Naar mijn waarneming heeft het begrip Portfoliomanagement een flinke ‘boost’ gekregen door de ‘Jaar 2000’ programma’s, toen voor het eerst de noodzaak bleek om precies en volledig te weten, welke applicaties er allemaal waren in het bedrijf. De portfolio-overzichten vanuit die tijd waren later van onschatbare waarde voor de Euro-conversie in 2002 en, waar aan de orde, integratie na fusies.
Qurius biedt een methode om virtualisatie te realiseren. Een keurig stappenplan van Orientatie, Inventarisatie, Vereisten en Advies. Virtualisatie is een krachtige trend, maar zoals Magazine IT Beheer terecht betoogt boek je pas echte winst als je dit middel op een doordachte manier toepast. In dat kader herinner ik mij altijd een voorbeeld uit de jaren tachtig, toen de CASE tools opkwamen, tools die de produktiviteit van programmeurs exponentieel verhogen. Maar als een slecht programmeur spaghetticode achterlaat, dan zal een CASE tool in de handen van een slechte programmeur exponentieel groeiende bergen spaghetti produceren. Het betoog om in deze tijd het middel van Virtualisatie op een doordachte manier toe te passen getuigt dus van wijsheid.
Bij Cisco kreeg ik een ‘special report’ 2008 Internet Malware Trends. Na lezing moet ik het toch rubriceren in de categorie bangmakerij. De bedreigingen zijn inderdaad fors, maar het rapport gaat er niet op in, in hoeverre deze bedreigingen beheersbaar zijn door inzet van goede controlemaatregelen (security software, procedures e.d.). Uiteindelijk wil je natuurlijk weten hoe je de risico’s moet beheersen en waar het risico te hoog blijft. Veel van de opgesomde bedreigingen kunnen alleen optreden als mensen gevaarlijke sites bezoeken (vaak gecamoufleerd als respectabele instituten) en objecten binnenhalen van onbekende afzenders. Volgens mij worden deze ongewenste objecten na binnenkomst in je eigen omgeving alsnog gescand en geelimineerd door goede securitysoftware.
Rackspace had ik al eerder ontmoet. Deze business bevestigt het doorzettende fenomeen van outsourcing en focus op je core business. Bedrijven hebben niet als core business om computercentra te exploiteren, te zoeken naar schaalvoordelen en het onderhouden van zeer specialistische competenties. Rackspace (de naam zegt alles) runt in 2 computercentra de machines die wereldwijd de applicaties van hun klanten draaien.
Ik zag bij hun stand de naam Elonisas en daarom stopte ik er. Want Elonisas maakt en beheert de webapplicatie voor de landelijke Nobragolfcompetitie, waarvan ik een enthousiaste deelnemer ben. Elonisas dient als een testimonial en een factsheet voor Rackspace.
Je wordt op dergelijke beurzen altijd wat overdonderd door de veelheid van leveranciers, verhalen en folders, maar het is wel degelijk nuttig voor het actueel houden van je eigen beeld op de ICT sector.
Tuesday, January 6, 2009
ECP, electronic commerce platform, hield jaarcongres op 20 november 2008.
Electronic Commerce Platform begon in 1998 en ik herinner mij die tijd goed, omdat ik toen bij Cap Gemini werkte en meemaakte hoe electronic commerce een hype was, waarin niemand de boot wilde missen, voordat na de milleniumwisseling de zeepbel barstte met de dotcom-crisis. Ik vermoed dus dat een organisatie als ECP zijn oorspronkelijke missie kwijt is, nu alle bedrijven en instellingen wel zo ongeveer weten welke zaken ze op internet wel en niet kunnen regelen. Ik vond het dan ook niet verrassend, dat aan het slot van de dag door de hoogwaardigheidsbekleders werd bekend gemaakt dat ECP en EPN van januari 2009 de krachten gaan bundelen. (ECP van oud-minister Van Boxtel en EPN van Alexander Rinnooij Kan moeten immers beide een nieuwe missie vinden.)
Maar aan het ECP congres was te zien, dat de steven reeds gewend is naar het in beeld brengen van nieuwe technologieën, die de maatschappij vooruit kunnen helpen. Een logische ontwikkeling vind ik. Welke ontwikkelingen nu op deze dag in de schijnwerper werden gezet? Identity Management (Security dus), E-fakturatie, Zorg op afstand, Elektronisch Patientendossier, Serious Gaming, Cybercrime, Holland Financial Centre en Elektronische Overheid.
Ik was op het congres, omdat een oude collega op de infomarkt stond met zijn start-up Brain Academy.
Brain Academy introduceert een tweedaagse teamtraining, waarin teamvaardigheden worden geëist bij het spel World of Warcraft. Een aantal trainers en coaches, die goed bekend zijn met het spel en met teamwork, begeleiden de cursisten. Ik heb al eens eerder op mijn weblog (dd 2 oktober 2008) geschreven, hoe ikzelf en veel generatiegenoten het fenomeen Gaming hebben gemist. Maar dit World of Warcraft kent wereldwijd 10 miljoen deelnemers, die daar per maand 10 dollar voor betalen. Toen ik er in de familie naar vroeg, bleken twee youngsters in de familie ook een flink aantal levels van het spel doorlopen te hebben.
Hier volgen een aantal impressies van de infomarkt en van door mij bezochte seminars:
Thuiswinkel verenigt bedrijven die via internet willen verkopen. In 2001 waren er 38 bedrijven aangesloten en nu 930. De vereniging doet een juridische en financiele check en daarna mag het lid het Thuiswinkel Waarborg merk dragen. Zij houden zich aan de wet en de gedragsregels van de associatie. Fraai staaltje zelfregulering! (Een paar weken later las ik in de krant, dat het Algemeen Dagblad 20 websites van aangesloten winkels onderzocht en dat meer dan de helft gehacked kon worden. Zodanig, dat je bij het doen van een bestelling door een hacker bespioneerd en bestolen kon worden. Dan geeft het Thuiswinkel Waarborg merk dus schijnzekerheid…..)
In het jaarboek veel interessante informatie en het beeld, hoe ondanks de economische teruggang na 2001 het online kopen via internet tegen de verdrukking in doorgroeide. Niet verrassend natuurlijk, want deze innovatie voorziet in een zeer grote behoefte. Maar wel goed om ook even de cijfers op een rijtje te zien.
Identity management:
Diginotar was aanwezig en ik heb me eens verdiept in hun brochures. Ik dacht altijd, dat het iets te maken had met notariaat, maar dat is dus niet zo. Het is een dienstverlener, die wil dienen als intermediair voor Internet Trust Services. Doordat transacties lopen via dit intermediair weten twee partijen (bijvoorbeeld een klant en een bedrijf), dat beiden zijn wie ze zeggen te zijn. De precieze techniek en processen blijven voor mij altijd een beetje ondoorzichtig. De klant kan zich bij Diginotar o.a. identificeren met Digid; ik vraag mij dan af, wat de toegevoegde waarde van Diginotar in deze keten nog is.
ICTU (alom aanwezig) had ook een stand en daar vond ik twee interessante rapporten over Identity Management. Een rapport van Cap Gemini, die in opdracht van de overheid onderzoek deden ten behoeve van de GMV (Gemeenschappelijke Machtigings- en Vertegenwoordigingsvoorziening). En ook een rapport van Innopay getiteld, “Verkenning e-herkenning, een andere opzet voor DigiD”. Dat laatste vind ik een zeer duidelijk rapport. Het geeft inzicht in het gebruik van ‘schemes’ zoals dat in het internationale betalingsverkeer succesvol wordt toegepast. Een pareltje, dit rapport van Innopay. Overigens kan ik na lezing van deze rapporten een leverancier als Diginotar wel een plekje geven.
Ineke Bussemaker, directeur Betalen&Sparen van Rabobank, sprak over de werkgroep Financiele Logistiek van Holland Financial Centre.
Dit samenwerkingsverband beoogt om Nederland een competence center te maken, dat in de internationale financiële stromen een draaipuntfunctie heeft. Gedacht wordt dan niet aan de financiele markten, die London en New York als centrum hebben, maar aan zich ontwikkelende stromen van betalingsverkeer en e-facturatie. Ik had even moeite om het te begrijpen, maar nadat ik de spreekster daarover een vraag gesteld werd het mij duidelijk. Op het moment, dat er internationale standaarden ontstaan voor e-facturatie en betalingsberichten, dan is Nederland voor het leveren van deze diensten niet meer beperkt tot zijn nationaal grondgebied. Zoals bijvoorbeeld het innovatieve Ideal concept van de banken nu nog gebonden is aan Nederland.
Tenslotte werd door Valerie Frissen het jaarboek aangeboden aan de hoogwaardigheidsbekleders en alle bezoekers kregen het bij de uitgang mee naar huis.
“Omzien naar de toekomst; Jaarboek ICT en Samenleving 2008-2009; essays”, Snel de inhoudsopgave doorgenomen. Ziet er veelbelovend uit en is gevoegd bij de vakantieliteratuur voor de Kerstvakantie.
Maar aan het ECP congres was te zien, dat de steven reeds gewend is naar het in beeld brengen van nieuwe technologieën, die de maatschappij vooruit kunnen helpen. Een logische ontwikkeling vind ik. Welke ontwikkelingen nu op deze dag in de schijnwerper werden gezet? Identity Management (Security dus), E-fakturatie, Zorg op afstand, Elektronisch Patientendossier, Serious Gaming, Cybercrime, Holland Financial Centre en Elektronische Overheid.
Ik was op het congres, omdat een oude collega op de infomarkt stond met zijn start-up Brain Academy.
Brain Academy introduceert een tweedaagse teamtraining, waarin teamvaardigheden worden geëist bij het spel World of Warcraft. Een aantal trainers en coaches, die goed bekend zijn met het spel en met teamwork, begeleiden de cursisten. Ik heb al eens eerder op mijn weblog (dd 2 oktober 2008) geschreven, hoe ikzelf en veel generatiegenoten het fenomeen Gaming hebben gemist. Maar dit World of Warcraft kent wereldwijd 10 miljoen deelnemers, die daar per maand 10 dollar voor betalen. Toen ik er in de familie naar vroeg, bleken twee youngsters in de familie ook een flink aantal levels van het spel doorlopen te hebben.
Hier volgen een aantal impressies van de infomarkt en van door mij bezochte seminars:
Thuiswinkel verenigt bedrijven die via internet willen verkopen. In 2001 waren er 38 bedrijven aangesloten en nu 930. De vereniging doet een juridische en financiele check en daarna mag het lid het Thuiswinkel Waarborg merk dragen. Zij houden zich aan de wet en de gedragsregels van de associatie. Fraai staaltje zelfregulering! (Een paar weken later las ik in de krant, dat het Algemeen Dagblad 20 websites van aangesloten winkels onderzocht en dat meer dan de helft gehacked kon worden. Zodanig, dat je bij het doen van een bestelling door een hacker bespioneerd en bestolen kon worden. Dan geeft het Thuiswinkel Waarborg merk dus schijnzekerheid…..)
In het jaarboek veel interessante informatie en het beeld, hoe ondanks de economische teruggang na 2001 het online kopen via internet tegen de verdrukking in doorgroeide. Niet verrassend natuurlijk, want deze innovatie voorziet in een zeer grote behoefte. Maar wel goed om ook even de cijfers op een rijtje te zien.
Identity management:
Diginotar was aanwezig en ik heb me eens verdiept in hun brochures. Ik dacht altijd, dat het iets te maken had met notariaat, maar dat is dus niet zo. Het is een dienstverlener, die wil dienen als intermediair voor Internet Trust Services. Doordat transacties lopen via dit intermediair weten twee partijen (bijvoorbeeld een klant en een bedrijf), dat beiden zijn wie ze zeggen te zijn. De precieze techniek en processen blijven voor mij altijd een beetje ondoorzichtig. De klant kan zich bij Diginotar o.a. identificeren met Digid; ik vraag mij dan af, wat de toegevoegde waarde van Diginotar in deze keten nog is.
ICTU (alom aanwezig) had ook een stand en daar vond ik twee interessante rapporten over Identity Management. Een rapport van Cap Gemini, die in opdracht van de overheid onderzoek deden ten behoeve van de GMV (Gemeenschappelijke Machtigings- en Vertegenwoordigingsvoorziening). En ook een rapport van Innopay getiteld, “Verkenning e-herkenning, een andere opzet voor DigiD”. Dat laatste vind ik een zeer duidelijk rapport. Het geeft inzicht in het gebruik van ‘schemes’ zoals dat in het internationale betalingsverkeer succesvol wordt toegepast. Een pareltje, dit rapport van Innopay. Overigens kan ik na lezing van deze rapporten een leverancier als Diginotar wel een plekje geven.
Ineke Bussemaker, directeur Betalen&Sparen van Rabobank, sprak over de werkgroep Financiele Logistiek van Holland Financial Centre.
Dit samenwerkingsverband beoogt om Nederland een competence center te maken, dat in de internationale financiële stromen een draaipuntfunctie heeft. Gedacht wordt dan niet aan de financiele markten, die London en New York als centrum hebben, maar aan zich ontwikkelende stromen van betalingsverkeer en e-facturatie. Ik had even moeite om het te begrijpen, maar nadat ik de spreekster daarover een vraag gesteld werd het mij duidelijk. Op het moment, dat er internationale standaarden ontstaan voor e-facturatie en betalingsberichten, dan is Nederland voor het leveren van deze diensten niet meer beperkt tot zijn nationaal grondgebied. Zoals bijvoorbeeld het innovatieve Ideal concept van de banken nu nog gebonden is aan Nederland.
Tenslotte werd door Valerie Frissen het jaarboek aangeboden aan de hoogwaardigheidsbekleders en alle bezoekers kregen het bij de uitgang mee naar huis.
“Omzien naar de toekomst; Jaarboek ICT en Samenleving 2008-2009; essays”, Snel de inhoudsopgave doorgenomen. Ziet er veelbelovend uit en is gevoegd bij de vakantieliteratuur voor de Kerstvakantie.
Monday, December 29, 2008
Klokkenluidend het jaar 2008 afsluiten!
December 2008 lijkt wel klokkenluiders-maand, want diverse (oude) gevallen werden actueel. In de week van 8 december 2008 las ik over twee bekende klokkenluidersgevallen, een fenomeen dat mij steeds heeft geïnteresseerd. Het ging over de klokkenluider van de bouwfraude Ad Bos en de klokkenluider Paul van Buitenen, die in 1998 veroorzaakte, dat voor het eerst in de geschiedenis de Europese Commissie moest aftreden. De laatste werd geschorst, gedegradeerd en gekort op zijn salaris, maar bleef vechten. Mw. Edith Cresson, die zich in de Franse politiek naar men zegt omhoog heeft geslapen naar de Europese Commissie, joeg op hem.
Paul van Buitenen bracht de fraude binnen de Europese Commissie naar buiten in 1998 en werd uiteindelijk met pek en veren besmeurd uit Brussel verwijderd. In 2004 bij de Europese verkiezingen zag ik zijn lijst Europa Transparant. Het was 6 jaar na zijn klokkenluidersactie, maar ik was zijn moed niet vergeten. En vele andere Nederlanders ook niet, want tot aller verbazing werd Paul van Buitenen met maar liefst twee zetels gekozen voor het Europese Parlement!
Nu in december 2008 komt hij met onthullingen over het functioneren van de fraudebestrijdingsdienst OLAF. Hij heeft 4 dossiers uitgewerkt en werkt nog aan 22 andere. Ik ben benieuwd of het effect heeft, maar voor mij kan deze man na zijn moedige optreden in 1998 niet meer stuk. Echter, de Europese bureaucratie is taai getuige een aantal gebeurtenissen die het Algemeen Dagblad in een kadertje verzamelt: Chef accountant Martha Andreesen klaagde de oncontroleerbaarheid van de Europese Begroting aan en werd geschorst. Dorte Schmidt stuitte op fraude bij statistisch bureau Eurostat en werd ziek naar huis gestuurd. Dougal Watt klaagde corruptie aan bij het Rekenhof en werd ontslagen.
Ad Bos bracht binnen Nederland de bouwfraude aan het licht, raakte daardoor aan lager wal, moest zijn huis verkopen en woont nu in een caravan. Volgens het AD van 9 december eist Ad Bos nu 10.5 miljoen euro na belasting van de staat. Dat is niet onredelijk zeggen Bos en zijn advocaat Korvinus, want de staat verdient honderden miljoenen door goedkopere projecten en aan geïnde boetes van de Nederlandse Mededingings Autoriteit en de Belastingdienst. Korvinus merkt op, dat een fatsoenlijke overheid nu snel moet handelen. Dat vind ik ook. Het is immers zeer hypocriet om burgers aan te moedigen om misstanden te melden, maar daarna toe te laten, dat deze mensen volledig worden geruïneerd.
En het afgelopen jaar hoorden we ook weer over de klokkenluider Fred Spijkers, die weigerde tegen een weduwe te liegen, dat haar man door eigen schuld omkwam toen een landmijn ontplofte. Binnen Defensie was bekend, dat deze wapens ondeugdelijk waren. Zijn gevecht met Defensie en andere overheden duurt nu 24 jaar.
Op 12 december meldde het Algemeen Dagblad een nieuw geval, dat weliswaar niet onder de term ‘klokkenluiden’ wordt gebracht, maar wel de kenmerken heeft van de eenling, die zijn geweten volgt en zich niet neerlegt bij bureaucratische druk.
Het is al langer bekend, dat vanuit België valse facturen worden gestuurd voor de jaarlijkse bijdrage aan de Kamer van Koophandel (149 euro). Argeloze ondernemers betalen te goeder trouw en worden zo bestolen.
Een postbezorger van Sandd, Rick Timmer, herkende de enveloppen en waarschuwde zijn werkgever, dat er via Sandd valse facturen werden verstuurd. Maar zijn manager vond hem lastig en zei, dat hij gewoon moest bezorgen. De bezorger kon dat niet over zijn hart krijgen en waarschuwde de ondernemers bij het bezorgen van de brief. Als ze niet thuis waren, plakte hij er stickers op met een waarschuwing over de nepfactuur. Met name in zijn wijk zitten kleine ondernemers van buitenlandse afkomst, die in goed vertrouwen de factuur zouden betalen. Maar het bedrijf Sandd ontslaat deze man wegens schending van het briefgeheim en overtreding van de regels! Veel Nederlanders zullen dit niet vergeten, zoals zij destijds ook Paul van Buitenen niet vergaten. Voor mij is deze nieuwe speler Sandd geen vooruitgang voor het land. Hoewel ik de liberalisering van de postmarkt toejuich, is dit bedrijf een slechte aanwinst, want het wordt overduidelijk niet gehinderd door maatschappelijk verantwoordelijkheidsgevoel.
Tenslotte, op 19 december overleed Mark Felt op 95-jarige leeftijd. In 2005 onthulde hij, dat hij Deep Throat was, de man die de journalisten Woodward en Bernstein voedde over Watergate, waar in 1972 werd ingebroken in het hoofdkwartier van de Democraten. Twee jaar later moest de Republikeinse president Nixon aftreden, de enige president in de geschiedenis die dat overkwam. Deze klokkenluider, tweede man van de FBI, “maakte een einde aan het liegen en bedriegen van een president, die zich boven de wet stelde”. Maar hij hield 33 jaar lang geheim, dat hij Deep Throat was, en kon daarom lang en gelukkig leven i.t.t. veel andere klokkenluiders.
Ik leg toch even een bruggetje naar de wereld van projectmanagers en programmamanagers.
Zij krijgen immers ook te maken met situaties, waar op hoog niveau wordt gerapporteerd, dat alles naar wens verloopt, terwijl zij weten, dat het niet zo is. Dit is een hard spanningsveld voor deze mensen. Er zijn te veel voorbeelden van mislukte megaprojecten, waarvan achteraf duidelijk wordt, dat alarmerende signalen systematisch zijn genegeerd.
Dit is natuurlijk niet van de heftigheid van de klokkenluiders, die hun hele carriere in rook zien opgaan en die verbitterd aan lager wal geraken. Maar ik denk, dat veel projectmanagers iets zullen herkennen in de situatie van de klokkenluider.
Bij deze sluiten we het jaar 2008 af. Laten we er een mooi 2009 van maken. Yes, we can!
Paul van Buitenen bracht de fraude binnen de Europese Commissie naar buiten in 1998 en werd uiteindelijk met pek en veren besmeurd uit Brussel verwijderd. In 2004 bij de Europese verkiezingen zag ik zijn lijst Europa Transparant. Het was 6 jaar na zijn klokkenluidersactie, maar ik was zijn moed niet vergeten. En vele andere Nederlanders ook niet, want tot aller verbazing werd Paul van Buitenen met maar liefst twee zetels gekozen voor het Europese Parlement!
Nu in december 2008 komt hij met onthullingen over het functioneren van de fraudebestrijdingsdienst OLAF. Hij heeft 4 dossiers uitgewerkt en werkt nog aan 22 andere. Ik ben benieuwd of het effect heeft, maar voor mij kan deze man na zijn moedige optreden in 1998 niet meer stuk. Echter, de Europese bureaucratie is taai getuige een aantal gebeurtenissen die het Algemeen Dagblad in een kadertje verzamelt: Chef accountant Martha Andreesen klaagde de oncontroleerbaarheid van de Europese Begroting aan en werd geschorst. Dorte Schmidt stuitte op fraude bij statistisch bureau Eurostat en werd ziek naar huis gestuurd. Dougal Watt klaagde corruptie aan bij het Rekenhof en werd ontslagen.
Ad Bos bracht binnen Nederland de bouwfraude aan het licht, raakte daardoor aan lager wal, moest zijn huis verkopen en woont nu in een caravan. Volgens het AD van 9 december eist Ad Bos nu 10.5 miljoen euro na belasting van de staat. Dat is niet onredelijk zeggen Bos en zijn advocaat Korvinus, want de staat verdient honderden miljoenen door goedkopere projecten en aan geïnde boetes van de Nederlandse Mededingings Autoriteit en de Belastingdienst. Korvinus merkt op, dat een fatsoenlijke overheid nu snel moet handelen. Dat vind ik ook. Het is immers zeer hypocriet om burgers aan te moedigen om misstanden te melden, maar daarna toe te laten, dat deze mensen volledig worden geruïneerd.
En het afgelopen jaar hoorden we ook weer over de klokkenluider Fred Spijkers, die weigerde tegen een weduwe te liegen, dat haar man door eigen schuld omkwam toen een landmijn ontplofte. Binnen Defensie was bekend, dat deze wapens ondeugdelijk waren. Zijn gevecht met Defensie en andere overheden duurt nu 24 jaar.
Op 12 december meldde het Algemeen Dagblad een nieuw geval, dat weliswaar niet onder de term ‘klokkenluiden’ wordt gebracht, maar wel de kenmerken heeft van de eenling, die zijn geweten volgt en zich niet neerlegt bij bureaucratische druk.
Het is al langer bekend, dat vanuit België valse facturen worden gestuurd voor de jaarlijkse bijdrage aan de Kamer van Koophandel (149 euro). Argeloze ondernemers betalen te goeder trouw en worden zo bestolen.
Een postbezorger van Sandd, Rick Timmer, herkende de enveloppen en waarschuwde zijn werkgever, dat er via Sandd valse facturen werden verstuurd. Maar zijn manager vond hem lastig en zei, dat hij gewoon moest bezorgen. De bezorger kon dat niet over zijn hart krijgen en waarschuwde de ondernemers bij het bezorgen van de brief. Als ze niet thuis waren, plakte hij er stickers op met een waarschuwing over de nepfactuur. Met name in zijn wijk zitten kleine ondernemers van buitenlandse afkomst, die in goed vertrouwen de factuur zouden betalen. Maar het bedrijf Sandd ontslaat deze man wegens schending van het briefgeheim en overtreding van de regels! Veel Nederlanders zullen dit niet vergeten, zoals zij destijds ook Paul van Buitenen niet vergaten. Voor mij is deze nieuwe speler Sandd geen vooruitgang voor het land. Hoewel ik de liberalisering van de postmarkt toejuich, is dit bedrijf een slechte aanwinst, want het wordt overduidelijk niet gehinderd door maatschappelijk verantwoordelijkheidsgevoel.
Tenslotte, op 19 december overleed Mark Felt op 95-jarige leeftijd. In 2005 onthulde hij, dat hij Deep Throat was, de man die de journalisten Woodward en Bernstein voedde over Watergate, waar in 1972 werd ingebroken in het hoofdkwartier van de Democraten. Twee jaar later moest de Republikeinse president Nixon aftreden, de enige president in de geschiedenis die dat overkwam. Deze klokkenluider, tweede man van de FBI, “maakte een einde aan het liegen en bedriegen van een president, die zich boven de wet stelde”. Maar hij hield 33 jaar lang geheim, dat hij Deep Throat was, en kon daarom lang en gelukkig leven i.t.t. veel andere klokkenluiders.
Ik leg toch even een bruggetje naar de wereld van projectmanagers en programmamanagers.
Zij krijgen immers ook te maken met situaties, waar op hoog niveau wordt gerapporteerd, dat alles naar wens verloopt, terwijl zij weten, dat het niet zo is. Dit is een hard spanningsveld voor deze mensen. Er zijn te veel voorbeelden van mislukte megaprojecten, waarvan achteraf duidelijk wordt, dat alarmerende signalen systematisch zijn genegeerd.
Dit is natuurlijk niet van de heftigheid van de klokkenluiders, die hun hele carriere in rook zien opgaan en die verbitterd aan lager wal geraken. Maar ik denk, dat veel projectmanagers iets zullen herkennen in de situatie van de klokkenluider.
Bij deze sluiten we het jaar 2008 af. Laten we er een mooi 2009 van maken. Yes, we can!
Subscribe to:
Posts (Atom)
