Nieuwe marktplaatsen voor ICT'ers

In computable van 4-11-2011 staat het bericht dat AMC en VU-mc een platform opzetten, waar via aanbestedingsregels tijdelijk personeel wordt ingehuurd.

Eerder schreef ik over de Marktplaats van UWV op deze weblog: 'UWV Marktplaats, een innovatief medium voor werving van skills' op 17 maart 2009, 'Open Dag van de Marktplaats UWV' 7 januari 2010, 'Evaluatie van de Marktplaats UWV' op 7 juli 2011. Na UWV hebben ook de Politie en andere organisaties zo'n marktplaats' opgezet; nu volgt dus ook de zorg. (Een googlesearch toont, dat er in 2011 al zo'n 40 marktplaatsen waren om freelancers in contact te brengen met overheidsorganisaties.)

In de afgelopen jaren is het aantal zzp'ers enorm gegroeid. Het gebeurde in allerlei beroepsgroepen, maar zeker ook in de beroepsgroepen die ik van nabij ken: ICT-professionals, interimmanagers en projectmanagers. Het ontstaan van de internetmarktplaatsen sluit naadloos aan op het fenomeen zzp'er Bedrijven kunnen via de marktplaatsen op zoek gaan naar de specialisten die zij zoeken. Bedrijven zijn daarbij niet afhankelijk van grote dienstverleners en kunnen tegen lagere prijzen wellicht betere mensen krijgen. De tussenlaag van commerciele vertegenwoordigers van de dienstverleners wordt gepasseerd. De zzp'ers kunnen rechtstreeks zaken doen met de opdrachtgever zonder het filter van de commerciele accountantmanagers. Deze zijn vaak niet competent genoeg om de skills van de zzp'er te begrijpen en over te brengen. Soms zijn ze gewoon niet geïnteresseerd om zich daarin te verdiepen. Zowel voor opdrachtgevers als voor zzp'ers is het dus in potentie voordelig.

Deze nieuwe marksituatie vraagt aan twee kanten wel een aantal noodzakelijke skills. De zzp'er moet administratief en commercieel in staat zijn om via de marktplaats zich aan te bieden en tot een goed contract te komen. Het vragende bedrijf moet in staat zijn om de kandidaten die zich aanbieden goed te screenen en te komen tot een voor beide partijen aantrekkelijk contract betreffende de gewenste inzet. Binnen het vragende bedrijf moet de internetmarktplaats goed verbonden zijn met de partijen binnen het bedrijf die op zoek zijn naar bepaalde specialisten. Het bedrijf moet dus goed weten welke specialisten nodig zijn, de inkoop kunnen afwikkelen en administreren. En uiteraard moet de regievoering over de ingehuurde specialisten door het bedrijf worden waargemaakt.

Er wordt in Europa veel gesproken over hervormingen in de economie. Weg van overdreven ontslagbescherming en weg van langdurige dienstverbanden, zaken die creativiteit en innovatie in de kiem smoren. Daarin pas het goed, dat werknemers zich zelfstandig maken. In Nederland is de laatste jaren het fenomeen zzp'er fenomenaal gegroeid. Promovendus Arjen van den Boom heeft daar veel over geschreven. Onderzoek van hem zal ik binnenkort beschrijven in een blogposting over de beurs Overheid&ICT van april 2012.

Volgens mij is het implementeren van een marktplaats een dienstverlening, waarmee geld te verdienen valt. Niet ieder bedrijf zal dit op eigen kracht kunnen doen. Sterker nog, aangezien Nederland met dit fenomeen voorop loopt, biedt het voor bewezen aanbieders kansen om deze dienstverlening aan te bieden in andere Europese landen.

Overheid en ICT 2012: Bakas

Op de beursdag woensdag 25 april 2012 van de beurs Overheid & ICT waren er 's middags interessante lezingen. In de Republic-sessie het optreden van Adjiedj Bakas die zijn nieuwe boek, de Staat van Morgen, introduceert. Eerder schreef ik op deze weblog over het interessante werk van Bakas op 7-2-2011 en op 10-8-2010. Maar de teneur van dit boek vind ik onsamenhangend. Een reactie van iemand op internet luidde ongeveer als volgt: “Ik vond de stellingen van Bakas altijd helder en goed beargumenteerd, maar bij de video over dit boek moest ik stukken keer op keer opnieuw bekijken om te snappen, waarover het ging.”

Hij stelt, dat de moderne staten hun zingeving hebben verloren. Alleen Zwitserland is een democratie zonder cynisme, dwz waar de mensen ook werkelijk in hun democratie geloven. Ander voorbeeld is Zuid Korea waar EZ garanties afgeeft en de bedrijven zorgen voor 100% werkgelegenheid. Hij voorziet een fusie tot stadstaten, waarbij in Europa zo'n 2000 regio's hun burgers vertegenwoordigen. Dat is dan wel een ontwikkeling, die diametraal staat tegenover de ontwikkeling, die we in 2012 zien. Namelijk naar een Europa, dat sterker gestuurd wordt vanuit een Europese overheid. Overigens is het wel duidelijk, dat die laatste ontwikkeling tegen grenzen aanloopt. Duitsland en Nederland bijvoorbeeld weigeren om te blijven betalen voor de knoflooklanden, die hardnekkig gigantische schulden blijven maken.

Hij praat op de beurs voor een publiek van overheidsmanagers. Zijn volgende stelling (gemeten en onderzocht volgens hem) is dus prikkelend: Managers bij de overheid zijn voor 70% lui, laks en klantonvriendelijk. Voor 30% zijn ze toppers, die bij de overheid blijven vanuit hun visie en idealisme. Zijn conclusie is echter wel logisch. Maak kleinere overheden, die zich dienstbaar maken voor de burger. Op de Europese schaal zie ik dat ook heel duidelijk. In Brussel ontstaat een bureaucratische moloch, die doodleuk 10% meer budget vraagt terwijl de lidstaten zuchten onder de “austerité” (Frans) oftewel onder harde bezuinigingen. Waar de ambtenaren staken voor een zogenaamde afgesproken 12% loonstijging over 2 jaar, terwijl net in Londen veel ambenaren worden ontslagen en de rest hard wordt gekort. Dus dié conclusie van Bakas zie ik wel als een komende trend.

Hij laat een film zien van een tafereel in China. Een markt, vol met aangeboden waren, kraampjes en mensen. Dan worden afdakjes weggeklapt en spullen opzij gezet. Even later rijdt er een trein doorheen. Trein gepasseerd, dan wordt de markt weer hersteld. Zijn punt: Je weet wat er gaat komen. Handel daar dan ook naar! Dat wordt dus niet gedaan. Duidelijke voorbeelden zien we in Europa. De vergrijzing is heel voorspelbaar en evenzo de onbetaalbaarheid van pensioenen en zorgvoorzieningen. Toch weigeren (zuidelijke) landen, vakbonden en sommige politieke partijen om de nodige maatregelen te nemen.

Vergaande automatisering zullen overheden helpen om te veranderen en om met veel minder ambtenaren te doen wat nodig is. In het panel met overheidsmanagers aansluitend volgt weer het fantasieloze gemekker vanuit de zaal over privacy van de burger. Bakas wijst op de Qui-site.

Een prachtig voorbeeld van internet-inzet bleef mij bij. Een fimpje op Youtube van een HEMA-vestiging. Ze hadden een winkeldief gespot. Massaal kwamen personeelsleden in actie. Buiten de ingang stond een filmploeg klaar. De winkeldief werd juichend ontvangen en kreeg een krans omgehangen. Hoera, de 500ste winkeldiefstal van 2011. Het filmje werd op youtube gezet. Een soort digitale versie van de schandpaal uit de middeleeuwen.

Er is een site (if I die) waar je je digitale erfenis kan beleggen. Wat doen we daarmee? IBM maakt een accu voor 800 km bereik, maak dan geen lawaarschermen meer, beste overheid! Bakas ziet het fenomeen Thuiswinkelen en 3d-printen. Vraagt zich af, of er nog wel bestemmingsplannen nodig zijn, die allerlei maak-industrie plaats willen geven. Afijn, voor mij gaat Bakas soms een beetje te hard.

Druk van security en compliance

In Thinq (een IBM magazine) lezen we begin 2012 in de security blog een column over Security en Compliance. De teneur van die column is, dat er tegenwoordig tools zijn om rapportages over security en compliance te vergemakkelijken. Maar ik wil het thema Security/Compliance hier wat meer achtergrond geven. In de column wordt gesteld, dat dit thema meer en meer een directie-aangelegenheid wordt. De ondergang van Diginotar bijvoorbeeld veroorzaakt dat. De directeur van SRC Secure Solutions schrijft dit in de securityblog, maar de compliancedruk is maar voor een deel het gevolg van beveiliging. Er is gewoon steeds meer toezicht vanuit internationale organisaties en de eigen lokale (semi-) overheden. Interne en externe auditors vragen allerlei rapporten. ICT moet dat allemaal doen naast het gewone werk. Als ICT vraagt om extra budget om te voldoen aan de compliance-eisen, dan is dat budget er niet.

Een aantal drivers achter deze internationale regelgeving:

– De Sarbanes Oxley-wetgeving kwam na het Enronschandaal.

– Basel 2 laat banken in detail rapporteren over hun risico's.

– Solvency 2 laat verzekeraars in detail rapporteren over hun risico's.

– Europese regelgeving drukt op bedrijven en instellingen.

Nu ik dit schrijf, mei 2012, is er de commotie over de Griekenlandcrisis en een eventuele exit uit de Eurozone van dat land. En je moet concluderen, dat sedert de start van de euro in 2002 het fout gegaan is met de schuldenlanden. Ze kregen een lage rente (gelijk aan die van de solide Noordeuropese landen) en hebben hongerig geleend. En daarmee opgeblazen structuren gecreëerd: in Ierland de financiële sector, in Spanje de bouwsector en in Griekenland het overheidsapparaat. Het waarnemen van die foute ontwikkeling is dus 10 jaar tekort geschoten! Is toegenomen controle en regelgeving weer gebaseerd op de foute ontwikkelingen uit het verleden? Terwijl er geen oog is voor de misstanden, die zich op dit moment aan het ontwikkelen zijn? Het blijft overal en altijd het vakmanschap om de kern van de zaak te zien in plaats van je druk te maken over symptomen en uiterlijkheden....

Al jaren verzorg ik bij het Actuarieel Instituut de module AN2, waarin de informatiestromen in de financiële sector worden beschouwd. In een laatste forumles bespreken we dan de trends, die de cursisten in hun bedrijf waarnemen. En de afgelopen 10 jaar neemt compliance in toenemende mate daarin een rol. De meeste cursisten zijn voortdurend bezig om nieuwe wet- en regelgeving te implementeren in hun bedrijf: rapportage over verzekeringen, nieuwe pensioenregels, woekerpolissen en de implementatie van Solvency 2 (het Europese toezichtskader voor verzekeringen).

Terug naar de column in Thinq. Het punt van deze columnist is, dat er tools nodig zijn die allerlei rapportages makkelijk kunnen ophoesten. “Gelukkig bestaan er hulpmiddelen die meerwerk beperken en terugkerend werk structureel wegautomatiseren. Ze werken bijna allemaal met hetzelfde principe, namelijk door de eigen inrichting te vergelijken met de wijze waarop voorbeeldorganisaties hun securitycompliance hebben ingevuld. Door dit regelmatig te doen en de instellingen aan te passen aan nieuwe regels, kan steeds gemakkelijker worden voldaan aan de regels waarop accountants en auditors controleren.”

Beyond datawarehousing?

November 2011 was het weer tijd voor de beurs Security/Storage/Tooling event. Er stond een spreker van IBM op de rol, een global strategist vanuit Amerika. Hoewel het onderwerp niet lokte ('technieken voor massa-opslag van data' of zo), kozen we de lezing omdat een IBM-kanon altijd kwaliteit garandeert, En dat was een goede keuze; de zaal zat maar voor een kwart vol, maar de lezing was zeer goed. (Daarentegen bezochten we ook een lezing over de cloud, waarbij de zaal stampvol zat maar de lezing eigenlijk heel matig was. Zo zie je maar, dat je beter kunt kiezen voor kwaliteitsorganisaties dan voor opgeklopte onderwerpen.)

Marc Teerlink, global strategist IBM, vertelde over onvoorstelbare computerkracht. IBM heeft een intelligente computer, Watson; volgens mij is deze genoemd naar de oprichter van IBM. Watson weet alles, kent alle feiten en raadpleegt een onnoemelijk aantal bronnen: kranten, tijdschriften, databanken, bedenk het maar. En Watson kan daarmee ook aan de slag door te rekenen en te analyseren. 3000 algoritmen binnen de computer gaan de ruwe data te lijf.

Ik vond het interessant, dat er dus geen ETL-mechanisme is, maar dat Watson direct werkt op de 'raw data'. (ETL is het mechanisme waarmee datawarehouses data extraheren en standaardiseren om het geschikt te maken voor laden in het datawarehouse.) Tussen 2005 en 2008 werd er bij UWV gewerkt aan een datawarehouse om de gegevens uit de loonaangifte te gebruiken voor analyses. In 2008 viel die activiteit onder mijn verantwoordelijkheid en in die tijd kwam er een leverancier binnen die beweerde, dat het hele datawarehouse overbodig was en alleen maar gigantische opslagkosten veroorzaakte. Ik moet nu terugdenken aan deze expert; misschien had hij gelijk maar was hij in zijn denken zijn tijd te ver vooruit. Hij wilde namelijk ook analyses uitvoeren op de enorme massa van 'raw-data' van de loonaangiftes.

IBM's Watson heeft naam gemaakt door de quiz Jeopardy te winnen. Dat is een Amerikaanse quiz, waarin je alles moet weten over elk denkbaar onderwerp. Watson weet in principe alles en kan dus van elke menselijke speler winnen. Maar het bleek, dat spelers ook de tactiek hebben om al op de knop te drukken, als de quizmaster nog niet klaar is met het stellen van de vraag. Ze denken tijdens het stellen van de vraag al te weten, wat de uiteindelijke vraag gaat worden. De computer Watson wachtte in eerste instantie netjes totdat de vraag gesteld was en begon dan pas te processen. Uiteindelijk hebben de ontwerpers van Watson een factor bepaald, waarmee Watson ook te vroeg ging drukken. Bij het zoeken naar antwoorden raadpleegt Watson dus vele bronnen. Waarbij de gegevens ook worden gewaardeerd, zodat gegevens uit wetenschappelijke publicaties een hoog cijfer krijgen, Wikipedia wat minder en sensatiekranten weer minder.

Teerlink legt uit, dat bij de redeneringen bepaalde valkuilen vermeden moeten worden. Zo is er een verschil tussen correlatie en causation. De dolfijnen die altijd voorop zwemmen in de school hebben meer spieren en sterkere vinnen en ook meer beschadigingen aan de vinnen. De eerste twee zaken zijn causaal en de laatste gecorreleerd.

Er schijnen al interessante toepassingen te zijn voor Watson. Zo kan het artsen helpen bij diagnose. Dat kan ik mij goed voorstellen, want artsen moeten bij het beoordelen van verschijnselen en meetresultaten een enorme beslisboom van mogelijkheden langs en zo'n computer kan daar natuurlijk zeer behulpzaam bij zijn. Watson kan met zijn enorme feitenkennis ook expertsystemen ondersteunen. En helpdesken kunnen met deze technologie doe-het-zelf worden. (Hoewel ik pas te maken had met een doe-het-zelf assistent bij de helpdesk van Tele2, die er echt nog helemaal niks van bakte, zodat je na een paar minuten rommelen toch werd door verwezen naar een helpdeskmedewerker.)

Interessant feit: Watson gebruikt nu nog een vermogen van 85 kW, terwijl het menselijk brein 20w gebruikt. Teerlink concludeert dan, dat de de footprint nog omlaag kan. Zelf concludeer ik, dat het menselijk brein toch een ongelooflijk knap fenomeen is, dat met zo weinig inspanning nog steeds elke computer overtreft in prestatie.